“Yabancı gökyüzü altında” deyişi, sevdiğim deyişlerden biridir. Beni ve bizi iyi anlattığını düşünürüm her şeyden önce. Bu deyiş benim için bir duygu farklılaşmasını ifade eder, mekândan çok. Ne olduğumuz değil ne olmadığımız, ne hissettiğimiz değil ne hissetmediğimiz öne çıkar bu duygu halinde... Kalabalıklar içinde olabilir, o kalabalığın bir parçası görünebiliriz, ama o kalabalık bizim yabancı gökyüzü altındaki duvarımızı aşamaz, öteye geçemez ve bizi kendinden bir parça yapamaz. Görünürde duvarın beri yanındayızdır, kalabalıklar içinde, ama görünmeyen dünyamız duvarın ötesinde durur, yabancı gökyüzü altında. “Yabancı gökyüzü altında” deyişi, biraz hileli bir deyiştir de; her nerede bulunursak bulunalım, bizi değil üstümüzdeki gökyüzü örtüsünü yabancı olarak görür ve gösterir. Oysa yabancı olan içimizdeki dünyalardan biridir, üstelik o dünya biraz öteki, biraz bizden uzak bir dünyadır.
ONU ANMAK GÜRCÜ KÜLTÜRÜNÜ YAŞATMAKTIR… 
Ahmet Özkan’ı anmak O’nun hatırasına sahip çıkmak demektir. O’nun hatırası ise çok değerli şeyleri içerir. Bu yıl 5 temmuz, Türkiye’deki Gürcülerin aydınlanma meşalesini yakmış olan Ahmet Özkan Melaşvili’nin ölümünün 29. yıldönümü. Heryıl 5 Temmuzda, anıt mezarının bulunduğu Hayriye Köyü’nde ailesi ve yakın dostları tarafından anılan A.Ö.Melaşvili, 15. ve 25. ölüm yıldönümlerinde daha geniş kapsamlı olarak anıldı. 25. Yıldönümü olan 2005’te İnegöl – Hayriye Köyü’ndeki anmaya ilaveten, İstanbul – Kadıköy Nazım Hikmet Kültür Merkezi’nde bir anma toplantısı düzenlendi. Gürcüstan’ın Ankara Büyükelçisi Grigol Mgaloblişvili ve İstanbul Başkonsolosu Zviad Kvaçantiradze’nin ve Özkan’ın yakın dostlarından birçoğunun konuşmacı olarak bulunduğu toplantıda hayatı, kişiliği, hakkında konuşmalar yapıldı, yazılan yazılar, şiirler v.s. müzik eşliğinde ve görüntülü olarak sunuldu. Gürcüstan’da da anma toplantıları yapıldı. Çveneburi dergisi A.Özkan özel sayısı yayımladı. Özel sayı, A.Özkan’la ilgili yazı, şiir ve fotoğraflardan oluşuyordu.
Rusya ayrılıkçı Sohumi ve Tshinvali yönetimleri ile imzaladığı sınır antlaşmaları ile bu bölgelerin idari sınırlarına sınır muhafız birliklerini yerleştirmeye başladı. Rus gizli servisi FSB’nin bölgesel sınır yönetimi şefi (Rusya Güney Federal Bölgeleri) Nikolai Lisinsky, Rus sınır muhafızlarının Güney Osetya sınırlarında göreve başladıklarını söyledi. Lisinsky, sınır muhafızlarının yeni teknolojik araçlarla donatılacağını ve sınırda insansız hava uçaklarının kullanılacağını açıkladı. Lisinsky bu acelenin yaklaşan NATO tatbikatı ile ilgisi olmadığını da söyledi.
NATO’nun İstanbul İşbirliği Girişimi, Akdeniz Diyalogu ve Barış için Ortaklık Programları çerçevesinde planladığı tatbikat 6 Mayıs–1 Haziran tarihleri arasında Tiflis yakınlarında gerçekleştirilecek. Tatbikata daha önce katılacağı duyurulan Letonya, Estonya, Moldova, Sırbistan ve Kazakistan’ın Rusya’nın tepkisinden sonra tatbikata katılmayacaklarını açıkladıkları bildirildi.
Rusya Başbakanı Vladimir Putin’in ekonomik konular ile ilgili eski danışmanı Andrei İlarionov eski başkanına karşı iki yıldır sert muhalefet yürütüyor ve Kremlin politikalarını açık bir şekilde eleştiriyor. İlarionov, Rusya’nın (Ağustos ayında) Gürcistan’a saldırısının ilk günlerinde tavrını Kremlin karşıtı olarak net bir şekilde ortaya koydu ve Gürcistan–Rusya Savaşı’nın nedenleri üzerine olan görüşlerini 4 Eylül’de Ukrayna’daki Katon Enstitüsü Yaz Okulu öğrencilerine verdiği konferansta açıkladı.
Sukhishvili 21 Haziran 2009 Pazar günü muhteşem gösterisini yaptı... 
"2009 Orhan Kemal Öykü Yarışması" sonuçlandı. 
Birgün Gazetesi'nin öyküleri ve hayatıyla, hayatlarımızdan yıldız parlaklığında geçen genel yayın yönetmeni Reha Mağden’in adıyla düzenlediği öykü yarışması sonuçları 15 Mayıs 2009 Cuma günü açıklandı.
Pirweli.Com (
Bolşevik Rusya ve Gürcistan arasında 1920 yılında imzalanan saldırmazlık antlaşmasına rağmen Sovyet Rusya 11. Kızıl Ordu birlikleri 11 Şubat 1921 tarihinde Gürcistan’a girdi ve başkent Tiflis’e doğru ilerledi. Eşzamanlı olarak Sovyet Rusya 9. Ordu (Kuban) birlikleri de 19 Şubat 1921 tarihinde Abhazya’ya girdi. 
1917 Ekim Bolşevik Devrimi ve sonrasında meydana gelen Rus İç savaşı, Güney Kafkasya’nın başat ulusal güçleri olan Ermenistan, Azerbaycan ve Gürcistan’ı kırılgan federal yapılar içine girmeye zorladı. 8 Kasım 1917 tarihinde Abhaz liderler kendi devrim yanlısı örgütleri olan Abhaz Halk Konseyi’ni (AHK) kurdular. Ancak Abhazya iç karışıklıktan kaynaklanan kargaşa ortamına sürüklendi ve Abhazya, kısa ömürlü Kuzey Kafkasya Dağlı Cumhuriyeti’nin destekçisi olan Bolşevikler, Türk yanlıları ve Gürcü yanlısı Menşevikler arasında bölündü.
1570’li yıllarda Abhazya kıyısında bulunan Tshumi Kalesi, Osmanlı donanması kuvvetleri tarafından ele geçirildi ve ismi Osmanlılar tarafından Suhum–Kale (günümüzde kullanılan Sohumi ismi buradan gelmektedir) olarak değiştirildi. 1555 yılında Güney Kafkasya topraklarının tamamı, Osmanlı İmparatorluğu ve Safavi İran Devleti arasında paylaşılmıştı. Dolayısıyla Abhazya’da dâhil olmak üzere Batı Gürcistan’ın tamamı Osmanlıların elinde kalıyordu.
1220 yılına gelindiğinde, Güney Kafkasya ve Küçük Asya’da (Anadolu) Moğol istilası başladı. Yirmi yıl sonra, Gürcüler, Ermeniler ve bu halklarla müttefik diğer halkların sert direnişine rağmen Gürcistan topraklarının büyük bir bölümü, Ermeni topraklarının tamamı ve Anadolu’nun merkezi Moğolların eline geçti. Moğollar istila ettikleri topraklarda çok büyük tahribatlar yaptı. İsyan ve ayaklanmalar sert ve acımasızca bastırıldı. Halk haraca bağlandı.
M.S. 656 yılı ile birlikte, Lazika–Egrisi Devleti hariç Güney Kafkasya’nın büyük bir bölümü Araplar tarafından istila edilmiş ve bu bölge, Ortadoğu’nun tamamını, Kuzey Afrika ve Avrupa’nın bazı kısımlarını kapsayan Arap Halifeliği’nin bir parçası haline gelmişti. Eski İberya–Kartli üzerinde merkezi Tiflis olan Tiflis Emirliği kuruldu ve bu durum, Kartvelgil diller konuşan toplulukların Bizans kontrolündeki Lazika’ya yoğun göçüne yol açtı. Ağırlıklı olarak Svan ve Zan nüfusun yaşadığı Lazika, aralarında Raça, İmereti ve Guria’nın da (bugünkü Acara bölgesi de dâhil olmak üzere) bulunduğu bazı bölgeler, Kartvelgil dillerin konuşulduğu yerler haline geldi.
Bayar Şahin’in "Tetro Mamalo" isimli albümü Gürcistan’da çıktı. Bu albüm, Bayar Şahin'in Gürcüstan'daki ikinci albümü olmakla beraber sanatçının şimdiye kadar yaptığı albüm çalışmalarının da altıncısını oluşturuyor. 
Akordeon ustası, yorumcu ve şair Erol Alkan'ın yeni albümü "Junjunela" çıktı. Birbirinden güzel Artvin-Gürcü müziklerini ustalıkla yorumlayan Erol Alkan "Junjunela" albümü ile büyük çıkış yaptı. 
Burası tarih kokuyor diye başlayan hiçbir yer daha önce ilgimi çekmemiştir. Harabe haline getirilmiş, özensizce yok edilen tarihi yapı ve dokular, beni bu söyleme karşı duyarsızlaştırmıştı. Çünkü tarih korunamamıştı ve kokmuyordu, sadece can çekişiyordu. Çağın ve teknolojinin esir ettiği insanlığın ucuz, kolay ve zahmetsiz hale gelen yaşam tercihleri öldürüyordu tarihi, sanatı, kültürü…
"Saçları Deli Çoruh", Birgün Gazetesi'nin düzenlediği "2009 Reha Mağden Öykü Yarışması"nda ve aynı zamanda Çukurova Edebiyatçılar Derneği'nin düzenlediği "2009 Orhan Kemal Öykü Yarışması"nda henüz kitap dosya halindeyken birinci seçilmişti.
Kendi kendinize Gürcüce öğrenmek, okumak ve yazmak için Deda Ena kitabı, defter ve harf desteden oluşan "Deda Ena" seti çıktı.
Zurab Batiaşvili’nin "Osmanlı Döneminde Trabzon’da Yaşayan Gürcüler" adlı kitabı 2008 yılında “Artanuci” yayınevince yayımlandı. 
