Kartveli ulusunun ortak dili Gürcüce, Gürcü kültürünü biçimlendirmiş bir araçtır. Ulusun gelişmesinin ve halkın yaratıcı etkinliğinin temel etkeni olmuş, ulusal bilinci güçlendirmiştir. Bu dil, çok eski dönemlerden beri halkının tarihini aşama aşama yansıtır, halkın kültür tarihini, izlediği çizgiyi, gözler önüne serer. Gürcüce, Kartveli halkının başlıca kollarını oluşturan bir unsurdur: “Kartveluri” dili kavramı, edebi Gürcü dili ile Megrel-Laz ve Svan dillerini kapsar , Kartveli ulusu bu üç grup halkın birleşmesinden oluşur. Antik dönemde gerçekleşen bu birlik, özellikle ortaçağda bu gruplar tek ve aynı devletin otoritesi altında birleştiğinde pekişmiş, daha sonra Gürcüce ulusal edebi dil olarak kabul edilmiş ve ulusal tarihin güçlenmesinin temel direği haline gelmiştir.

Kafkas dillerinin güney Kafkas ailesine bağlı dil.Gürcüstan’ın resmi dilidir. Doğu ve Batı öbeklerine ayrılır. Megrelce, Lazca ve Svanca ile birlikte Güney Kafkas dil ailesini oluşturur. Gürcüstan’nın dışında Azerbaycan’da, Kuzey Osetya’da, Kranodar’da, İran’ın İsfahan eyaletinde ve Türkiye’nin bazı bölgelerinde konuşulmaktadır. Gürcüce Kafkas dilleri arasında köklü bir edebiyat geleneği olan tek dildir. Bu gelenek, 5.yüzyıla değin uzanır. Söz konusu tarihten 11.yüzyıla değin kullanılan dil eski gürcüce olarak adlandırılır. Gürcü alfabesinin kullandığı en eski yazıtlarda bu dille yazılmıştır.

İS 3. yüzyılda Gürcüce için geliştirilen yazı sistemi. Günümüzde Gürcüce’nin yanı sıra Lazca, Megrelce ve Svancanında yazımında kullanılır. Gürcü alfabesi, Gürcü Kralı Parnavaz tarafından 3. yüzyılda geliştirildi. Bu yazı sistemini, 5. yüzyılda Ermeni alfabesini de geliştirmiş olan Aziz Mesrop Maştotz’un bulduğu da söylenir. Eskiden Gürcüce iki ayrı alfabe ile yazılıyordu. Altısı ünlü 38 harften oluşan Hutsuri yazısı, kısa bir süre yalnızca dinsel metinlerde kullanılan Mhedruli ise altısı ünlü 40 harften oluşuyordu.